نایس دانلود

سینمای آمریکا یکی از چهره‌های آشنای چند دهه اخیر را از دست داد. درگذشت تام اسکریت، بازیگر برنده جایزه امی که با فیلم‌هایی مثل «بیگانه» و «تاپ گان» در ذهن چند نسل از تماشاگران ماندگار شده بود، در روزهای گذشته خبر اول بسیاری از رسانه‌های سینمایی بود. طبق گزارش خبرگزاری‌ها، اسکریت روز ۲۱ اکتبر ۲۰۲۶ (۲۹ مهر ۱۴۰۵) در ۹۳ سالگی و به دلایل طبیعی در خانه‌اش در سیاتل درگذشت. خبر از روز بعد رسانه‌ای شد و از آن زمان یادداشت‌های زیادی درباره کارنامه او منتشر شده است.

بازیگری که همیشه «آشنا» بود

تام اسکریت متولد سال ۱۹۳۳ در دیترویت بود. او از آن دسته بازیگرانی بود که شاید همیشه نقش اول فیلم نبودند، اما حضورشان به اثر وزن و اعتبار می‌داد. صورت آرام، صدای مطمئن و چهره‌ای که حس اعتماد منتقل می‌کرد، او را به انتخاب همیشگی کارگردانان برای نقش‌های فرمانده، پدر، کلانتر و مربی تبدیل کرده بود.

نقش‌های ماندگار سینمایی

کاپیتان دالاس در «بیگانه» (۱۹۷۹)

بسیاری از سینمادوستان اسکریت را با نقش کاپیتان دالاس، فرمانده سفینه ناسترومو در فیلم «بیگانه» ساخته ریدلی اسکات به یاد می‌آورند. دالاس رهبری آرام و مسئول بود و سرنوشت او در میانه فیلم، یکی از غافلگیری‌های بزرگ این اثر کلاسیک علمی‌تخیلی به شمار می‌رود.

وایپر در «تاپ گان» (۱۹۸۶)

نقش فرمانده مایک متکالف با لقب «وایپر»، مربی مدرسه خلبانی در «تاپ گان»، شاید شناخته‌شده‌ترین نقش او برای نسل دهه شصت و هفتاد باشد. وایپر مربی‌ای جدی اما دلسوز بود که رابطه‌اش با ماوریک، شخصیت تام کروز، یکی از لایه‌های عاطفی فیلم را می‌ساخت.

دیگر فیلم‌ها

• مش (۱۹۷۰)، کمدی جنگی رابرت آلتمن.
• ماگنولیاهای فولادی خبرهای داغ (۱۹۸۹)، در نقش پدر خانواده.
• رودخانه‌ای از میانش می‌گذرد (۱۹۹۲)، ساخته رابرت ردفورد، در نقش پدر سخت‌گیر و کشیش.
• تماس (۱۹۹۷)، در کنار جودی فاستر.

درخشش در تلویزیون

اسکریت در تلویزیون هم کارنامه پرباری داشت. مهم‌ترین نقش تلویزیونی او کلانتر جیمی براک در سریال «حصارهای نوک‌تیز» (Picket Fences) بود که برایش جایزه امی بهترین بازیگر نقش اول مرد در سریال درام را به ارمغان آورد. او همچنین در سریال کمدی محبوب «چیرز» و سال‌ها بعد در سریال «خواهران و برادران» حضور داشت.

اسکریت بازیگری بود که بدون سروصدا، به فیلم‌ها اعتبار می‌داد؛ همان چهره‌ای که وقتی روی پرده ظاهر می‌شد، تماشاگر حس می‌کرد همه‌چیز در دستان مطمئنی است.

فراتر از بازیگری

اسکریت در سال‌های پایانی عمر در سیاتل زندگی می‌کرد و به حمایت از فیلمسازان جوان و آموزش فیلمنامه‌نویسی علاقه زیادی داشت. روزنامه سیاتل تایمز در گزارش خود او را «چهره آشنای جشنواره فیلم سیاتل» توصیف کرده است؛ حضوری که نشان می‌دهد او تا سال‌های آخر عمر با سینما و جامعه فیلمسازی شهرش در ارتباط بود.

کدام فیلم‌های تام اسکریت را دوباره ببینیم؟

اگر می‌خواهید به یاد این بازیگر چند فیلم از او را ببینید، این فهرست پیشنهادی را در نظر بگیرید:

1. بیگانه، برای علاقه‌مندان علمی‌تخیلی و وحشت.
2. تاپ گان، برای هیجان و اکشن هوایی.
3. رودخانه‌ای از میانش می‌گذرد، برای یک درام خانوادگی آرام و تأثیرگذار.
4. ماگنولیاهای فولادی، درامی پراحساس با بازیگرانی درجه یک.
5. تماس، فیلمی علمی‌تخیلی و فکرشده.

بیشتر این آثار با دوبله یا زیرنویس فارسی در دسترس‌اند و تماشای دوباره‌شان فرصتی است برای دیدن هنر بازیگری که سال‌ها بی‌ادعا در قاب‌های ماندگار سینما حضور داشت.

واکنش‌ها به خبر درگذشت

پس از انتشار خبر، رسانه‌های بزرگی مانند بی‌بی‌سی، گاردین، ان‌بی‌سی و آسوشیتدپرس گزارش‌های مفصلی درباره زندگی و کارنامه او منتشر کردند. بسیاری از سینمادوستان در شبکه‌های اجتماعی صحنه‌هایی از «بیگانه» و «تاپ گان» را بازنشر کردند و از او به‌عنوان بازیگری یاد کردند که نقش‌های مکمل را به خاطره‌ای ماندگار تبدیل می‌کرد. برای نسل جوان‌تر هم که اسکریت را کمتر می‌شناسند، این روزها فرصتی است تا با یکی از چهره‌های آرام اما تأثیرگذار سینمای کلاسیک آمریکا آشنا شوند.

جمع‌بندی

درگذشت تام اسکریت در ۹۳ سالگی، پایان یک کارنامه بیش از شش‌دهه‌ای است؛ کارنامه‌ای که از «مش» و «بیگانه» تا «تاپ گان» و «حصارهای نوک‌تیز» را در بر می‌گیرد. او شاید همیشه ستاره اول نبود، اما کمتر سینمادوستی است که چهره‌اش را نشناسد.

تماشاگران همچنان به «می‌توانی همه‌چیز را ببینی» روی آوردند. این مستند پرپیچ‌وخم درباره الیزابت هولمز، بنیان‌گذار ترانوس، فضای روز را تسخیر کرده و در آخر هفته دوم فروشش بالا رفته است. فیلم ای۲۴ در این هفته ۱۹٫۵ میلیون دلار به دست آورد؛ ۲۵ درصد بیشتر از شروع ۱۵٫۶ میلیون دلاری. کمتر فیلمی چنین افزایشی در فروش را می‌بیند.

البته بیشتر شدن تعداد سالن‌ها هم بلیت‌فروشی را بالا برد. «می‌توانی همه‌چیز را ببینی» اکنون در ۲۶۵۵ سینما اکران می‌شود، در حالی که آخر هفته پیش در ۸۵۵ سالن آغاز شده بود. این استقبال برای مستندی سه‌ساعته که مثل یک فیلم تجاری گسترده عمل می‌کند، چشمگیر است. ای۲۴ فیلم را در پرده‌ای از رازداری نگه داشته و مخاطب را قانع کرده بود که تنها راه نریختن داستان، خریدن بلیت است.

این اثر با بودجه تنها ۷ میلیون دلار ساخته شده و تاکنون ۴۵٫۱ میلیون دلار فروش داشته است؛ رقمی که آن را در مسیر یکی از موفق‌ترین فیلم‌های غیرداستانی تاریخ قرار می‌دهد. «فارنهایت ۹/۱۱» مایکل مور، نوشته‌ای ضد بوش که در میانه انتخابات پرمناقشه ریاست‌جمهوری سال ۲۰۰۴ منتشر شد، با کمی بیش از ۲۲۲ میلیون دلار همچنان پرفروش‌ترین مستند است. «می‌توانی همه‌چیز را ببینی» به‌راحتی از «ملانیا» جلو زده؛ مستندی که با ۱۶٫۳ میلیون دلار، تا پیش از این پرفروش‌ترین مستند سال بود. آن تصویر از زندگی زراندود بانوی اول آمریکا سود بسیار کمتری داشت، چون جف بزوس و آمازون ام‌جی‌ام استودیوز ۴۰ میلیون دلار برای حقوق آن پرداخت کرده بودند.

آیا موفقیت گیشه، «می‌توانی همه‌چیز را ببینی» و کارگردانانش نیتن فیلدر و لنس اوپنهایم را به رقابت اسکار می‌برد؟ هنوز نمی‌توان قطعی گفت، هرچند پیش‌بینی‌کنندگان جوایز درباره این موضوع بسیار نوشته‌اند.

حتی اگر شاخه مستند راه را بر فیلدر و اوپنهایم ببندد، یا این فیلم نخستین مستندی نباشد که نامزد بهترین فیلم می‌شود، باز هم موفقیتی بزرگ برای ای۲۴ خواهد بود بهترین دکتر و روند داغ گیشه این استودیو را ادامه می‌دهد. امسال این کمپانی «بک‌رومز» را منتشر کرد که با ۴۰۰ میلیون دلار فروش جهانی، بزرگ‌ترین بلاک‌باستر تاریخ آن است، به‌همراه آثار موفقی مانند «پرایم‌تایم» و «دِ دراما». ای۲۴ نشان داد تماشاگر برای چیزی فراتر از فیلم‌های ابرقهرمانی و دنباله‌ها هم به سینما می‌آید. شکست‌های پرسر و صدای سیلیکون‌ولی هم برایشان جذاب است.

شب گذشته چهلمین دوره جشنواره AFI Fest نمایشی ویژه از فیلم «روزی روزگاری در هالیوود» را در سینمای چینیز برگزار کرد و کوئنتین تارانتینو هم در آن حضور داشت. حدود ۹۰۰ طرفدار تارانتینو سالن را پر کرده بودند. دیدن فیلم محبوب سال ۲۰۱۹ این کارگردان روی پرده بزرگ چینیز و پس از آن یک پرسش‌وپاسخ پرشور برای آن‌ها کافی بود، اما تارانتینو یک سورپرایز دیگر هم برایشان داشت.

در پایان گفت‌وگو پس از نمایش، مجری برنامه، جکلین کولی، درباره «ماجراجویی‌های ناگوار بعدی کلیف بوث» پرسید؛ فیلمی که با انتظار فراوان در فصل تعطیلات اکران می‌شود و زندگی کلیف (برد پیت)، بدلکار «روزی روزگاری در هالیوود»، را در هالیوودِ دهه ۱۹۷۰ دنبال می‌کند. تارانتینو فیلم‌نامه را نوشته، اما این بار خودش کارگردان نیست و آن را به دیوید فینچر، همکار همیشگی برد پیت، سپرده است. پاسخ او بلافاصله حاضران را به وجد آورد.

تارانتینو گفت: «می‌توانم کمی درباره فیلم صحبت کنم، یا می‌توانم ۱۷ دقیقه اول آن را نشانتان بدهم.» جمعیت از شادی دیوانه شد، چراغ‌ها خاموش شد و حاضران در AFI Fest نخستین مخاطبانی بودند که نگاهی جدی به اثر تازه تارانتینو و فینچر انداختند.

بر اساس بخشی که نمایش داده شد، «کلیف بوث» بازگشت تارانتینو به ریشه‌هایش است. مانند «عاشقانه واقعی»، «سگ‌های انباری» و «پالپ فیکشن»، این فیلم یک اثر جنایی است که به‌شدت از نویسندگانی مانند المور لئونارد (که تارانتینو یکی از بهترین فیلم‌هایش، «جکی براون»، را از روی اثر او ساخت) و ریموند چندلر تأثیر گرفته است. کلیف بوث در این فیلم تیره‌تر از نسخه «روزی روزگاری در هالیوود» به نظر می‌رسد و به شخصیت خونسردتر و تقریباً جامعه‌ستیز رمان تارانتینو نزدیک‌تر است تا آن مرد مهربان (هرچند همسرکُش) فیلم.

در پایان «روزی روزگاری در هالیوود»، کلیف از سفر ایتالیا برگشته بود، جایی که بدل دوستش ریک دالتون (لئوناردو دی‌کاپریو) بود. فیلم جدید در ژوئن ۱۹۷۷ شروع می‌شود و ارتباط اصلی او با صنعت سینما کار به‌عنوان اپراتور نمایش در سینما نیو بورلی است. این شوخی درونی خنده بلندی از حاضران گرفت، چون بیشترشان می‌دانستند تارانتینو اکنون مالک این سینماست. حرفه واقعی بوث بیشتر شبیه یک واسطه و مشکل‌گشای مشکوک است، هرچند این ۱۷ دقیقه برای فهمیدن مسیر داستان کافی نبود.

اما دیالوگ‌های خوبی به سبک تارانتینو داشت، به‌ویژه در «Soul Brothers Die Hard»، فیلمی بلکسپلویتیشن در دل فیلم که یحیی عبدالمتین دوم در آن بازی می‌کند. همچنین رابطه جالبی میان کلیف و پدرش، صاحب یک گروفروشی که پیتر ولر نقشش را بازی می‌کند، دیده می‌شود. طراحی صحنه دقیق و ارجاعات فرهنگ عامه هم نشان می‌دهد این فیلم به اندازه «روزی روزگاری در هالیوود» برای اواخر دهه ۱۹۶۰، برای اواخر دهه ۱۹۷۰ نوستالژی خواهد داشت.

پرسش‌وپاسخ پیش از نمایش این ۱۷ دقیقه اطلاعات تازه زیادی نداشت، به‌خصوص برای کسانی که کتاب بزرگ جی گلنی درباره ساخت فیلم را خوانده‌اند، اما به لطف پرحرفی همیشگی تارانتینو و پرسش‌های سنجیده کولی جذاب بود. تارانتینو معنادارترین انتخاب بازیگر را در فیلمی پر از بازی‌های درخشان توضیح داد؛ فیلمی که بازیگران مکملی مانند آستین باتلر، مایکی مدیسون و سیدنی سوینی هم داشتند و در هفت سال گذشته به شهرت بالایی رسیده‌اند.

تارانتینو گفت: «انتخابی که برایم از همه معنادارتر بود، در نهایت در فیلم نیامد.» او یادآوری کرد که برت رینولدز ابتدا برای نقش جرج اسپان انتخاب شده بود. «او بله گفت و با هم صمیمی شدیم، اما پیش از ساخت فیلم درگذشت. با این حال توانستیم با او تمرین کنیم و فیلم‌نامه‌خوانی انجام بدهیم؛ پس آخرین اجرای برت رینولدز در واقع نقش جرج اسپان در همان فیلم‌نامه‌خوانی بود.» در نسخه نهایی، بروس درن این نقش را بازی کرد.

تارانتینو به برخی از رازهای پنهان فیلم هم اشاره کرد، از جمله اینکه صدای مهماندار پن‌آم که در پرواز بازگشت ریک دالتون به ایتالیا به او خدمت می‌کند، متعلق به مارگو رابی بود؛ ادای دینی به کار قبلی او در سریال کوتاه‌عمر «پن‌آم». او همچنین تاریخچه مفصلی از «تاکسیدوی کانادایی» برد پیت گفت؛ ظاهری که معمولاً ادای دینی به تام لافلین در «بیلی جک» دانسته می‌شود، اما به گفته تارانتینو ماجرا خیلی عمیق‌تر است.

او گفت: «این فقط شبیه لباس بیلی جک نیست؛ همان لباس بیلی جک است.» تارانتینو توضیح داد که در اساطیری فال روزانه که برای فیلم ساخته، کلیف در «بازنده‌های متولد‌شده»، نخستین فیلمی که تام لافلین در نقش بیلی جک ظاهر شد، بدل بازیگری به نام جف کوپر بود. در پیشینه تارانتینو، بدل لافلین مچ پایش پیچ خورد و کلیف هفته آخر فیلمبرداری جای او را گرفت و در ازای کارش لباس بیلی جک و ۲۵ دلار گرفت.

از توضیحات عمیق تارانتینو درباره ایده پشت این لباس و دکور تریلر کلیف (که بخش زیادی از آن، مثل بسیاری از وسایل فیلم، از مجموعه شخصی خود کارگردان بود) روشن بود که پشت هر جزئیات، دنیایی از خلاقیت وجود دارد که هرگز به پرده نمی‌رسد.

تام اسکریت، بازیگر آمریکایی که برای نخستین بار در فیلم ترسناک کلاسیک «بیگانه» (۱۹۷۹) به کارگردانی ریدلی اسکات به شهرت رسید و بیش از هفت دهه فعالیت هنری داشت، روز چهارشنبه بر اثر کهولت سن درگذشت. او ۹۳ سال داشت.

خانواده اسکریت در بیانیه‌ای اعلام کردند: «در حالی که جهان تام را از طریق حرفه بازیگری برجسته‌اش می‌شناخت، ما او را به خاطر شوخ‌طبعی، کنجکاوی، خرد، سخاوت و عشقی که به زندگی ما آورد، می‌شناختیم. او عمیقاً به تخیل، خلاقیت، داستان‌سرایی، خدمت، دانلود برنامه اندروید کهنه‌سربازان، دنیای طبیعی و کمک به دیگران برای یافتن و به اشتراک گذاشتن صدای خود اهمیت می‌داد. ما از محبت و حمایت دوستان، همکاران و طرفدارانش بسیار سپاسگزاریم. از شما می‌خواهیم در این دوران سوگواری، حریم خصوصی خانواده ما را رعایت کنید.»

اسکریت با نقش‌آفرینی برجسته‌اش در کمدی جنگی «مَش» (۱۹۷۰) به کارگردانی رابرت آلتمن، در نقش جراح دوک فارست، به شهرت رسید. در آن زمان، اسکریت ۳۷ ساله بود و پس از ستاره‌های شناخته‌شده‌تری مانند دونالد ساترلند و الیوت گولد، نامش در رتبه سوم بازیگران قرار گرفت. این نقش او را به یک حرفه پربار در هالیوود سوق داد که در آن بیش از ۱۰۰ اثر سینمایی را در کارنامه خود ثبت کرد. او تا سال‌های پایانی عمر خود به بازیگری ادامه داد و آخرین پروژه او، نقشی مکمل در وسترن «شکسته» محصول ۲۰۲۵ با بازی وایات راسل بود.

پس از یک سری نقش‌های برجسته در دهه ۷۰ (و یک نقش کوچک به عنوان پلیس موتورسوار در فیلم «هارولد و موده» محصول ۱۹۷۱)، ماندگارترین نقش اسکریت در فیلم «بیگانه» بود که در آن نقش دالاس، کاپیتان سفینه فضایی نوسترومو را بازی کرد. او ستاره اصلی فیلم بود، حتی پیش از سیگورنی ویور، اما شخصیت او در نهایت یکی از بازماندگان طولانی‌مدت «زنومورف» نبود.

در دهه ۸۰، این بازیگر اغلب سبیل‌دار، نقش‌های مکمل به یادماندنی در فیلم‌های «منطقه مرده» دیوید کراننبرگ، «ماگنولیاهای فولادی» هربرت راس و فیلم پرفروش «تاپ گان» تونی اسکات ایفا کرد. او همچنین در دنباله ترسناک «پولترگایست ۳» نقش اصلی را بر عهده داشت. از جمله آثار مهم او در دهه ۹۰ می‌توان به «رودخانه‌ای از آن می‌گذرد»، «تازه‌کار» و «تماس» اشاره کرد.

در سال ۱۹۹۳، اسکریت برای بازی در نقش کلانتر جیمی براک در سریال «پیکت فنسس» از شبکه سی‌بی‌اس، جایزه امی ساعات پربیننده را دریافت کرد؛ او سال بعد نیز دوباره نامزد این جایزه شد. فصل‌های سوم و چهارم این برنامه نیز در سال‌های ۱۹۹۵ و ۱۹۹۶ به ترتیب جوایز بهترین اجرای گروهی در یک سریال درام را از جوایز انجمن بازیگران سینما دریافت کردند.

توماس روی اسکریت در ۲۵ اوت ۱۹۳۳ در دیترویت، میشیگان به دنیا آمد. او پس از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان به نیروی هوایی ایالات متحده پیوست و سپس در دانشگاه ایالتی وین و دانشگاه کالیفرنیا، لس‌آنجلس تحصیل کرد. اولین حضور او در سینما در درام جنگ کره «شکار جنگی» (۱۹۶۲) بود که جان ساکسون و سیدنی پولاک در آن ایفای نقش کردند.

اسکریت همچنین یکی از بنیانگذاران «مدرسه فیلم»، یک سازمان در سیاتل بود که برای حمایت از فیلمسازان نوظهور ایجاد شد. او پروژه «نشان قرمز» را نیز برای کمک به کهنه‌سربازان در مقابله با اختلال استرس پس از سانحه، اضطراب و افسردگی تأسیس کرد. اسکریت حتی در سال ۲۰۱۶ یک سخنرانی تد تاک در مورد هر دو این اهداف ارائه داد. او همچنین از طریق همکاری با جشنواره «وایلدلندز»، «رودخانه‌های آمریکا» و «کارگروه رودخانه گالالتین» از حفاظت از رودخانه‌ها حمایت می‌کرد.

اسکریت سه بار ازدواج کرد. او در سال ۱۹۵۷ با همسر اولش شارلوت شنکس ازدواج کرد و در سال ۱۹۷۲ از او جدا شد. ازدواج او با سو اوران در سال ۱۹۷۷ آغاز شد و در سال ۱۹۹۲ به پایان رسید. او از سال ۱۹۹۸ تا زمان مرگش با همسر سومش، جولی توکاشیکی، ازدواج کرده بود. از او جولی؛ فرزندانش، اندی، ارین مت، کالین و امیکو؛ نوه‌هایش، سارا، مدیسون، سانی، لوئیزا و جورجیا؛ و نتیجه‌هایش، ماریگلد و راوی به یادگار مانده‌اند.

زمانی که آوا دوورنی برای ساخت دنباله‌ای بر مستند تحسین‌شده‌اش «سیزدهم» – که درباره میراث متمم قانون اساسی برای لغو برده‌داری بود – با نتفلیکس صحبت کرد، فکر می‌کرد پیشنهاد بسیار ساده‌ای است. متمم چهاردهم بیشتر به خاطر اعطای تابعیت ایالات متحده به هر کسی که در آمریکا متولد می‌شود، شناخته شده است؛ حقی که مکرراً توسط دولت سایت های وب کنونی مورد حمله قرار می‌گیرد.

این موضوع به نظر می‌رسید برای یک فیلم دیگر کافی باشد، اما فرآیند دو ساله ساخت «چهاردهم» به او آموخت که این متمم حاوی نکات بسیار بیشتری است.

دوورنی در گفتگویی با کریس او’فالت از ایندی‌وایر در رویداد «هنر مستند» در لس آنجلس، توضیح داد که چگونه این پروژه به مرور زمان تکامل یافت.

دوورنی با خنده گفت: «فکر می‌کردم داریم درباره حق شهروندی تولد صحبت می‌کنیم. این چیزی بود که به نتفلیکس فروختم. ما دو سال روی آن کار کردیم. تمام سال اول، فیلمی درباره حق شهروندی تولد می‌ساختیم. و سپس شروع به دیدن بخش‌های دیگر کردیم که مورد حمله قرار می‌گرفتند. بخش‌هایی که من می‌گفتم ‘این خیلی سخت است، نمی‌خواهم روی این بخش‌های دیگر تمرکز کنم.’ اما وقتی شنیدیم که آنها در سرفصل خبرها مطرح می‌شوند، نمی‌توانستیم آنها را نادیده بگیریم.»

این دو نفر بحث کردند که چگونه این متمم قانون اساسی در مقایسه با متمم‌های برجسته‌تر که همه در کلاس تاریخ حفظ می‌کنند، «کمتر مورد توجه قرار می‌گیرد»، با وجود اینکه حاوی حمایت‌های مهمی مانند بند حمایت برابر و بند فرآیند عادلانه است.

او گفت: «بله، [کمتر مورد توجه قرار می‌گیرد]. که عجیب است، زیرا حقوقی که ما به آنها پایبندیم را در خود جای داده است. من عمق موجود در متمم چهاردهم را درک نمی‌کردم. یکی از افراد ما در فیلم می‌گوید که این خودش یک قانون اساسی است. نمی‌دانستم که متمم‌های سیزدهم، چهاردهم و پانزدهم واقعاً یک قانون اساسی جدید ایجاد کردند که به قانون اساسی اولیه اضافه شد.»

در نهایت، دوورنی امیدوار بود که ساخت مستندش بتواند به هدایت گفتگو به گونه‌ای کمک کند که نسل‌های آینده ارزش این حمایت‌های قانونی را که قبلاً می‌توانستیم آنها را بدیهی بپنداریم، درک کنند.

او گفت: «واقعاً به این بستگی دارد که چه کسی داستان را تعریف می‌کند و صدای چه کسی بلندتر است. این واقعاً همان چیزی است که تاریخ را می‌سازد. داستان‌هایی است که ما برای یکدیگر تعریف می‌کنیم.»

گفتگوی کامل با دوورنی را در ویدیوی بالا تماشا کنید.

در حالی که ممکن است ساخت دنباله‌ای برای فیلم کلاسیک هالیوودی «رقص کثیف» با حضور جنیفر گری، تنها یک دنباله پر زرق و برق دیگر به نظر برسد، اما نینا جیکوبسون، تهیه‌کننده این پروژه، در تلاش است تا اثری را خلق کند که به روح و حس واقعی فیلم اصلی سال ۱۹۸۷ وفادار باشد.

جیکوبسون در پنل «آینده فیلم‌سازی ۲۰۲۶» ایندی‌وایر که توسط AT&T برگزار شد، اظهار داشت: «یادم می‌آید وقتی برای اولین بار فیلم را دیدم، به نظرم سرگرمی بسیار درخشانی بود. حالا اما حس یک فیلم مستقل را دارد. آن‌ها ریسک‌های زیادی کردند و به موضوعاتی پرداختند که امروزه کمتر در فیلم‌ها مورد توجه قرار می‌گیرد.» او افزود: «اگر الان بخواهید یک زیرداستان سقط جنین را در یک فیلم عاشقانه بگنجانید، فکر می‌کنم با مخالفت‌های زیادی روبرو خواهید شد.»

جیکوبسون در این رویداد که شنبه در لس‌آنجلس برگزار شد، در گفت‌وگویی با برنت لنگ، سردبیر ایندی‌وایر، شرکت کرد. شرکت تولید فیلم او، Color Force، که او در آن تهیه‌کننده و شریک است، همچنین مسئول ساخت سریال «داستان عشق: جان اف کندی جونیور و کارولین بسِت» برای FX و پیش‌درآمد آینده «بازی‌های گرسنگی» با عنوان «طلوع برداشت» برای Lionsgate است. اوایل امسال، Color Force به عنوان تهیه‌کننده دنباله «رقص کثیف» (نه «رقص کثیف ۲» که «شب‌های هاوانا» را نباید فراموش کرد) به پروژه پیوست. در این فیلم، گری دوباره در نقش فرانسس «بیبی» هاوسمن ظاهر می‌شود و یک داستان عاشقانه جدید در دهه ۹۰ میلادی با حضور بازیگران جوان دیگر روایت خواهد شد.

جیکوبسون گفت: «گری بینش‌های فوق‌العاده‌ای در مورد اینکه چرا فکر می‌کند «رقص کثیف» تا این حد ماندگار شده یا چه چیزی در شخصیت او برای مردم جذاب بوده و هنوز هم هست، دارد. ما در مورد اقتباس‌ها صحبت می‌کردیم: یک فیلم نمی‌تواند دقیقاً شبیه کتاب باشد، یا یک سریال نمی‌تواند دقیقاً شبیه کتابی باشد که از آن اقتباس می‌شود. اما باید همان حسی را به شما بدهد که کتاب می‌داد، و باید همان حس و حال کتاب را داشته باشد. ما در تلاشیم تا آن حس و حال فیلم اصلی را دنبال کنیم. … توانایی روایت یک داستان عاشقانه جوانانه که بتواند برخی از آن ریسک‌ها را بپذیرد و همچنین الهام‌بخش آن احساسات باشد، فرصتی باورنکردنی برای ما به نظر می‌رسید.»

علاوه بر نقش اصلی گری، «رقص کثیف» با نقش‌آفرینی پاتریک سویزی در نقش جانی کستل، رقصنده متمرکزی که به بیبی یاد می‌دهد چگونه از زندگی‌اش لذت ببرد، نیز شناخته می‌شود. سویزی در سال ۲۰۰۹ بر اثر سرطان پانکراس درگذشت و جیکوبسون مصمم است تا با این دنباله، یاد موزیک جوان و خاطره این ستاره فقید را گرامی بدارد.

جیکوبسون گفت: «این یکی از چیزهایی است که واقعاً باید روی آن تمرکز کنید: چگونه به مردم اجازه دهید در یک فیلم برای او سوگواری کنند.» سپس با اطمینان افزود: «و نگران نباشید، ما او را با هوش مصنوعی بازنخواهیم گرداند.»

جیکوبسون علاوه بر «رقص کثیف»، جزئیاتی را نیز در مورد سریال جدید HBO «آسیایی‌های ثروتمند دیوانه» به اشتراک گذاشت. این سریال بر اساس مجموعه کتاب‌های کوین کوان ساخته می‌شود تا داستان دیده شده در کمدی رمانتیک موفق سال ۲۰۱۸ را ادامه دهد. در حالی که مدت‌ها گمانه‌زنی‌هایی در مورد ساخت فیلم دوم وجود داشت، تهیه‌کننده توضیح داد که چرا رویکرد یک سریال تلویزیونی برای بازگشت این اثر انتخاب شده است.

او گفت: «ما برای اقتباس آن به عنوان یک فیلم بلند با مشکلاتی روبرو بودیم. ساخت دنباله برای یک کمدی رمانتیک واقعاً دشوار است زیرا شما درگیری عاطفی اصلی را حل کرده‌اید.» او ادامه داد: «و صادقانه بگویم، بخشی از آن این بود که هیچ یک از افرادی که در زمان ساخت فیلم اصلی در بخش فیلم بلند حضور داشتند، دیگر آنجا نبودند. … آن‌ها لزوماً آن اشتیاق را نداشتند، در حالی که در HBO اشتیاق زیادی برای کتاب‌ها وجود داشت. چیزهای زیادی در کتاب‌ها وجود دارد که باید حذف کنید زیرا کتاب‌ها دارای مجموعه‌ای بزرگ از شخصیت‌ها و تمام این پیچ و خم‌های ملودراماتیک دیوانه‌کننده هستند. این برای تلویزیون بسیار مناسب است.»

جیکوبسون افزود: «اگر می‌خواستیم این کار را بلافاصله پس از اکران فیلم انجام دهیم، غیرقابل تصور بود: این ایده که بتوانید همه این افرادی را که پس از آن مشهور شدند، برای یک برنامه تلویزیونی گرد هم آورید. اما اکنون همه دلتنگ یکدیگر هستند. تلویزیون واقعاً یکی از بهترین راه‌ها برای ما برای برگزاری یک گردهمایی است زیرا پرداختن به تمام چیزهایی که مردم در مورد فیلم دوست داشتند در یک دنباله بسیار دشوار است.»

علاوه بر گفت‌وگو با جیکوبسون، اجلاس «آینده فیلم‌سازی» ایندی‌وایر شامل سخنرانی اصلی کارگردانان فیل لرد و کریس میلر نیز بود که به بررسی تولید فیلم علمی تخیلی پرفروش «پروژه هیل مری» پرداختند، و همچنین یک گفت‌وگوی انفرادی با بیل هیدر در مورد آنچه او از ساخت اولین فیلم بلند آینده خود با عنوان «آنها می‌دانند» آموخته است.

تولید فیلم «بتمن: قسمت دوم» به زودی از سر گرفته می‌شود و استیون سودربرگ برای تکمیل فیلمبرداری اصلی به جای مت ریوز، که در حال رسیدگی به مسائل خانوادگی است، وارد عمل خواهد شد.

تولید این دنباله بتمن با بازی رابرت پتینسون در دی‌سی، به دلیل غیبت ریوز، برای بیش از یک هفته به تعویق افتاده بود.

استودیو در بیانیه‌ای اعلام کرد: «در حالی که مت ریوز همچنان مشغول رسیدگی به یک موضوع خانوادگی است، استیون سودربرگ، به عنوان تحسین‌کننده کارهای مت، با او تماس گرفته و برای کمک به این نویسنده-کارگردان در تکمیل هفته‌های پایانی فیلمبرداری اصلی «بتمن: قسمت دوم» وارد عمل می‌شود. مت و استیون با بازیگران و گروه تولید همکاری نزدیک خواهند داشت تا دیدگاه مت را برای فیلم محقق کنند.»

سودربرگ نیز در بیانیه‌ای افزود: «من کار مت ریوز در «بتمن» را خیره‌کننده دیدم؛ هدفمند، دقیق و بسیار منسجم بود. هدف در اینجا همکاری با مت و تیمش برای تولید تصاویری است که به طور یکپارچه با آنچه قبلاً فیلمبرداری شده است، ادغام شود تا مت بتواند فیلم خود را به درستی به پایان برساند.»

«بتمن: قسمت دوم» برای اکران در ۱۸ فوریه ۲۰۲۸ برنامه‌ریزی شده است و این تاریخ تاکنون با وجود تأخیر تغییر نکرده است. پس از موفقیت قسمت اول «بتمن» با بازی پتینسون که ۷۷۲ میلیون دلار در سراسر جهان فروش داشت، شش سال بین این دو فیلم فاصله خواهد بود.

در فیلم جدید، پتینسون نقش بروس وین را تکرار می‌کند، در کنار کالین فارل در نقش پنگوئن و اندی سرکیس در نقش آلفرد. بازیگران جدیدی همچون سباستین استن، اسکارلت جوهانسون، برایان تایری هنری، جیمی لاوسون، چارلز دنس، گیل پرز-آبراهام و سباستین کخ نیز به این پروژه پیوسته‌اند. شایعاتی مبنی بر ایفای نقش هاروی دنت (معروف به دو چهره) توسط سباستین استن وجود دارد، اما این موضوع هنوز نامشخص است. تنها چیزی که او درباره فیلم گفته این است که فیلم «در یک زمستان بسیار عمیق» قرار دارد.

سودربرگ نامی جذاب برای همکاری در ظرفیت جایگزین است، به خصوص در یک فیلم ابرقهرمانی بزرگ. او سابقه همکاری با برادران وارنر در فیلم‌های «اوشن» و با HBO و HBO Max در فیلم‌هایی مانند «حرکت ناگهانی ممنوع» را دارد. او یکی از سریع‌ترین و پرکارترین کارگردانان امروزی است، اما این بزرگترین فیلم او در مدت اخیر و تنها نخبگان فیلم استودیویی او از زمان «آخرین رقص مایک جادویی» در سال ۲۰۲۳ خواهد بود. و اگرچه او مدت‌ها در نیویورک مستقر بود، اکنون در لندن زندگی می‌کند، جایی که «بتمن: قسمت دوم» در حال فیلمبرداری است.

آخرین فیلم داستانی او «کریستوفرها» از نئون بود که امسال اکران شد، و او همچنین مستندی به نام «جان لنون: آخرین مصاحبه» را کارگردانی کرده است که در کن به نمایش درآمد اما در حال حاضر توزیع‌کننده‌ای ندارد.

همواره رویکرد نتفلیکس این بوده که مخاطبان فیلم‌ها را در پلتفرم خودش تماشا کنند. این شرکت با اکراه برخی فیلم‌ها را برای کسب جوایز یا جلب رضایت کارگردانان برجسته‌ای چون گیلرمو دل تورو و مارتین اسکورسیزی در سینماها اکران کرده است. حتی برای نشان دادن علاقه خود به سینما، چند سینمای قدیمی را خریداری و بازسازی کرده است.

اما اکران فیلم در سینماها و افتخار به میزان فروش آن‌ها هرگز جزو اهداف اصلی نتفلیکس نبوده است. حتی زمانی که یک فیلم موفق مانند «شکارچیان شیاطین کی‌پاپ» را در دست داشت، نتفلیکس تمایلی به جشن گرفتن پیروزی نداشت، زیرا این کار می‌توانست در صورت عدم موفقیت‌های آتی، به اعتبارش لطمه بزند. موفقیت و شکست برای هر استودیویی وجود دارد.

این رویکرد بالاخره با فیلم «لا بولا نگرا»، که محصول سال ۲۰۲۶ و مورد تحسین جشنواره‌های کن و TIFF است، در حال تغییر است. این فیلم یک حماسه جنگی و LGBTQ اسپانیایی جاه‌طلبانه و گسترده است که به دلیل الهام‌بخش بودن و دریافت تشویق‌های ایستاده رکوردشکن و جوایز مردمی از تماشاگران جشنواره، باید روی پرده بزرگ دیده شود. این فیلم جمعه در چهار سینما در لس آنجلس و نیویورک، از جمله در سینمای «پاریس» نتفلیکس و دو سینمای بزرگ AMC در لس آنجلس (شبکه‌ای که قبلاً از نمایش فیلم‌های نتفلیکس خودداری می‌کرد) به صورت محدود اکران خواهد شد.

تد ساراندوس، مدیرعامل مشترک نتفلیکس، در مصاحبه‌ای اعلام کرد که این شرکت سال گذشته ۳۰ فیلم را با استراتژی‌های اکران محدود و خاص خود در سینماها منتشر کرده و «لا بولا نگرا» نیز تفاوتی ندارد.

تفاوت اصلی این است که «لا دانلود رایگان آهنگ بولا نگرا» با ۴۷ روز، طولانی‌ترین پنجره انحصاری اکران سینمایی را قبل از انتشار در پلتفرم استریمینگ خواهد داشت و برای اولین بار، نتفلیکس درآمد حاصل از اکران سینمایی آن را گزارش خواهد کرد. امید است که میانگین فروش بالای هر سالن سینما، به یک کمپین تبلیغاتی دهان به دهان طولانی‌تر برای فیلم در طول این ۴۷ روز منجر شود. نتفلیکس قصد دارد انتشار پلتفرمی فیلم را به گونه‌ای طراحی کند که پس از ورود به سرویس استریمینگ، به آن لطمه‌ای وارد نشود.

ساراندوس گفت: «ما این مدل را بررسی می‌کنیم و می‌گوییم چگونه می‌توانیم به دوستداران فیلم که ممکن است بخواهند این فیلم را در سینما ببینند، خدمت کنیم و چگونه به ارزش نتفلیکس آسیب نرسانیم و چگونه فیلم را به بهترین شکل در جهان معرفی کنیم.» او افزود که این رویکرد مستلزم رفتار متفاوت با فیلم‌های هنری مانند «لا بولا نگرا» و «رویاهای قطار» در مقایسه با فیلم‌های پرفروشی مانند «نارنیا: خواهرزاده جادوگر» گرتا گرویگ یا انیمیشن «چارلی و کارخانه شکلات‌سازی» است.

هر میزان فروشی که «لا بولا نگرا» داشته باشد، یک رکورد گیشه برای نتفلیکس خواهد بود، اما تنها به این دلیل که نتفلیکس هرگز به طور عمومی گزارش نداده که سایر فیلم‌های سینمایی و جایزه‌بگیرش در طول سال‌ها چقدر درآمد داشته‌اند. این سرویس استریمینگ از سنتی که همه استودیوهای فیلم‌سازی در مورد عملکرد فیلم‌هایشان رعایت می‌کنند، سرپیچی کرده و این تصور را ایجاد کرده است که نتفلیکس به سینماها و تجربه سینمایی به اندازه دیگران اهمیت نمی‌دهد.

پیام‌رسانی نتفلیکس زمانی تغییر کرد که قصد خرید دارایی‌های فیلمسازی برادران وارنر دیسکاوری را داشت، قبل از اینکه پارامونت با پیشنهادی بهتر برای کل مجموعه وارد عمل شود. ناگهان مدیران عامل تد ساراندوس و گرگ پیترز شروع به صحبت در مورد علاقه خود به سینماها کردند و وعده‌هایی در مورد پنجره‌های ۴۵ روزه برای متقاعد کردن شکاکان در مورد نحوه اداره یک استودیوی قدیمی مانند برادران وارنر دادند.

پس چرا نتفلیکس اکنون این کارها را انجام می‌دهد و چرا با فیلمی مانند «لا بولا نگرا» که ستاره ندارد، انگلیسی نیست و بر اساس یک IP شناخته شده ساخته نشده است؟ زیرا ساراندوس فردی باهوش است. شاید برخلاف برخی باورها، ساراندوس با بررسی دفاتر برادران وارنر برای اولین بار متوجه نشده که فیلم‌ها واقعاً می‌توانند در سینماها پولساز باشند.

در ادامه سال، یک فیلم دیگر با پتانسیل کسب جوایز، «ماجراهای بیشتر کلیف بوث» اثر دیوید فینچر، که دنباله یک فیلم پرفروش و با بازی برد پیت است، اکران خواهد شد. همچنین اولین تریلر فیلم مورد انتظار «نارنیا: خواهرزاده جادوگر» از گرتا گرویگ که اوایل سال آینده اکران می‌شود، به تازگی منتشر شده است و تعجب‌آور نخواهد بود اگر مردم این تریلر را قبل از نمایش «لا بولا نگرا» ببینند. هر دوی این فیلم‌ها، و همچنین «جوهر» دنی بویل و «کاسه پشه‌ها» پیتر برگ، مانند «لا بولا نگرا» گزارش‌های گیشه سنتی خواهند داشت.

فیلم‌های «کلیف بوث» و «نارنیا» هر دو در فرمت IMAX اکران می‌شوند و نتفلیکس در حال حاضر با سینماداران در مورد «کلیف بوث» برای تعیین میزان پوشش آن در حال مذاکره است، اما AMC و حدود ۲۰۰-۳۰۰ سالن IMAX آن قبلاً با نمایش آن در تعطیلات شکرگزاری موافقت کرده‌اند. «نارنیا» حتی فراتر از IMAX به صورت گسترده‌تر اکران خواهد شد و امید است که هر دوی این فیلم‌های بزرگ نتایج قدرتمندی را به ارمغان بیاورند.

«لا بولا نگرا» در واقع یک نوع آزمایش است، حتی اگر به یک موفقیت بزرگ تبدیل نشود. این فیلم به نتفلیکس اجازه می‌دهد تا با نحوه گزارش‌دهی داده‌ها در آینده آشنا شود و این فرآیند را قبل از «کلیف بوث» و «نارنیا» بهبود بخشد. این موضوع مهم است زیرا نتفلیکس با افزایش جاه‌طلبی‌های سینمایی خود، به طور جدی مدیران باتجربه در حوزه سینما را استخدام نکرده است. اسپنسر کلاین، رئیس توزیع نتفلیکس، مدت‌هاست در این شرکت حضور دارد و از دوران فعالیتش در فاکس و واینستین کمپانی، جزئیات گزارش‌دهی گیشه را می‌داند و تیم فعلی آن نیز در طول سال‌ها تجربه اکران‌های پلتفرمی را داشته است. این جای نگرانی نیست. اما نتفلیکس به دنبال استعدادهای جدید برای تعیین بهترین روش بازاریابی و اکران این فیلم‌ها در محیط سینمایی نبوده است.

زمانی که در اواخر سال ۲۰۲۵، درام نامزد اسکار «صدای هند رجب» درباره دختری فلسطینی که در زیر آتش نظامیان اسرائیلی گرفتار شده بود، در سینمای فیلم فروم نیویورک به نمایش درآمد، همزمان با آن مستند «نگه داشتن لیات» نیز در حال اکران بود. این فیلم، که یک سال پس از «سرزمین دیگری نیست» جایزه برتر مستند برلین را از آن خود کرد، به تلاش‌های یک خانواده اسرائیلی برای بازگرداندن دختر ربوده‌شده‌شان پس از حملات ۷ اکتبر می‌پرداخت.

این دو فیلم در تقابل با یکدیگر نبودند؛ بلکه در گفتگو با هم قرار داشتند. این فیلم‌ها آگاهانه در کنار هم برنامه‌ریزی نشده بودند، اما نمایش هر یک از آن‌ها اعتراضات گسترده‌ای را در خارج از محل برگزاری یا خشم از اینکه دیدگاه یک گروه با گروه دیگر برابر دانسته شده، برانگیخت.

لنس کرامر، تهیه‌کننده «نگه داشتن لیات»، به ایندی‌وایر گفت: «این فیلم درباره این خانواده است و به این معنی نیست که این داستان نهایی درباره اتفاقات این لحظه است. این یکی از داستان‌هایی است که باید در کنار مجموعه‌ای از داستان‌های دیگر ساخته شده توسط فیلمسازان فلسطینی، فیلمسازان یهودی دیگر و انواع مردم قرار گیرد. ما همیشه این را می‌گفتیم و همیشه از آن حمایت می‌کردیم. اما برای آن پلتفرم‌ها دیدن یا باور کردن این موضوع دشوار بود.»

کرامر معتقد است که نه تنها نمایش این فیلم‌ها در کنار یکدیگر ضرری ندارد، بلکه ممکن است برای رساندن انواع داستان‌ها درباره بحران غزه به پرده سینما در زمانی که توزیع‌کنندگان تمایلی به شروع این گفتگو ندارند، ضروری باشد.

«هند رجب» توسط WILLA و Watermelon Pictures، یک توزیع‌کننده نوپا که در به اشتراک گذاشتن داستان‌های با محوریت فلسطینی‌ها تخصص دارد، منتشر شد و از فرصتی در بازار برای انتشار این فیلم‌ها که دیگران حاضر به انجام آن نیستند، بهره برد. و «نگه داشتن لیات» خودتوزیع شد و بدون کمک یک توزیع‌کننده مناسب و کمپین بازاریابی، به سینماها راه یافت. در غیاب بازاریابی اختصاصی و حتی سرکوب این چیفا داستان‌ها، ایجاد گفتگوهای مردمی بین فیلم‌ها با